کاتالوگ
چرا ثبتنام کنیم؟ فقط برای جلوگیری از رباتها. ایمیل شما خصوصی میماند — هرگز آن را به اشتراک نمیگذاریم یا بدون اجازه چیزی نمیفرستیم. این را تضمین میکنیم!
| صادرکننده | England |
|---|---|
| سال | 1301-1305 |
| نوع | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ارزش | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| واحد پول | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ترکیب | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| وزن | 1.36 g |
| قطر | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ضخامت | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| تکنیک | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| جهت | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات روی سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
|---|---|
| خط روی سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای روی سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات پشت سکه | A bold long cross pattée divides the reverse field into four quadrants, its arms extending to the inner beaded circle and terminating with splayed, pattée-style ends characteristic of the Edwardian penny series. Each of the four quadrants contains a trefoil of pellets, a design feature diagnostic of the class 10 issue. The mint name is distributed in two letters per quadrant around the field, rendered in Latin uncial script. The coin's hammered flan produces a slightly irregular outline, with the legend and pellet groups showing the die-cutting style of the primary phase of class 10ab. |
| خط پشت سکه | Latin (uncial) |
| نوشتههای پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| لبه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ضرابخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| تیراژ ضرب | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| اطلاعات تکمیلی |
Class 10ab falls within the final reorganization of Edward I's coinage following the great recoinage of 1279, which had itself replaced the degraded short-cross and long-cross pennies that had plagued English commerce for decades. By the early 1300s, the penny had achieved remarkable standardization across mints at London, Canterbury, Durham, and York — though die-cutting quality varied enough between ecclesiastical and royal mints that attribution often hinges on subtle letterform differences rather than mint marks alone.
The North 1038/1039 split reflects documented variation in the crown detail, a distinction that emerged from ongoing die-cutter changes at this phase of production.