Katalog
| İhraççı | Kasa Komunalna Powiatu Kościerskiego |
|---|---|
| Yıl | 1920 |
| Tür | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Değer | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Para birimi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Bileşim | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Boyut | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Şekil | Rectangular |
| Matbaa | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Tasarımcı(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Gravürcü(ler) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Dolaşımda olduğu yıl | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Referans(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
|---|---|
| Ön yüz lejandı | Kasa Komunalna Powiatu Kościerskiego / JEDNA MARKA / BON NA JEDNA MARKA / Bon ten traci wartość, skoro go się nie wymieni w powiatowej Kasie Komunalnej w przeciągu dwu miesięcy po odwołaniu. |
| Arka yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz lejandı | JEDNA MARKA / Wymiana bonu tegoż nastąpi przez powiatową Kasę Komunalną w terminie, który się wyznaczy. / Starosta: / Kasjer: |
| İmza(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma türü | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Varyantlar | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Yorumlar |
Issued by the communal treasury of Kościerzyna district in 1920, this note is a product of the administrative chaos that followed the redrawing of the German-Polish border after Versailles. The Kościerzyna powiat was assigned to the reconstituted Polish state under the Treaty of Versailles, but the transfer of actual authority was neither immediate nor clean — local emergency scrip of this kind filled the gap.
The printer, Bodenstein & Miehike, operated out of Danzig, which by the time of printing had been declared a Free City under League of Nations protection. A Polish district commissioning emergency currency from a press located in a jurisdictionally contested foreign city-state is not a bureaucratic footnote — it speaks directly to how improvised the infrastructure of the early Second Republic actually was.