Tam görüntüleri gör — ücretsiz kayıt
Google ile devam et — ücretsiz veya e-posta ile kayıt ol

1 Marka Kościerski

İhraççı Kasa Komunalna Powiatu Kościerskiego
Yıl 1920
Tür Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Değer Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Para birimi Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Bileşim Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Boyut Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Şekil Rectangular
Matbaa Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Tasarımcı(lar) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Gravürcü(ler) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Dolaşımda olduğu yıl Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Referans(lar) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Ön yüz açıklaması Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Ön yüz lejandı Kasa Komunalna Powiatu Kościerskiego / JEDNA MARKA / BON NA JEDNA MARKA / Bon ten traci wartość, skoro go się nie wymieni w powiatowej Kasie Komunalnej w przeciągu dwu miesięcy po odwołaniu.
Arka yüz açıklaması Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Arka yüz lejandı JEDNA MARKA / Wymiana bonu tegoż nastąpi przez powiatową Kasę Komunalną w terminie, który się wyznaczy. / Starosta: / Kasjer:
İmza(lar) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Koruma türü Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Koruma açıklaması Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Varyantlar Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Yorumlar

Issued by the communal treasury of Kościerzyna district in 1920, this note is a product of the administrative chaos that followed the redrawing of the German-Polish border after Versailles. The Kościerzyna powiat was assigned to the reconstituted Polish state under the Treaty of Versailles, but the transfer of actual authority was neither immediate nor clean — local emergency scrip of this kind filled the gap.

The printer, Bodenstein & Miehike, operated out of Danzig, which by the time of printing had been declared a Free City under League of Nations protection. A Polish district commissioning emergency currency from a press located in a jurisdictionally contested foreign city-state is not a bureaucratic footnote — it speaks directly to how improvised the infrastructure of the early Second Republic actually was.