Katalog
| İhraççı | Pontefract Bank |
|---|---|
| Yıl | 1810 |
| Tür | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Değer | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Para birimi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Bileşim | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Boyut | 184 × 80 mm |
| Şekil | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Matbaa | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Tasarımcı(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Gravürcü(ler) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Dolaşımda olduğu yıl | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Referans(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
|---|---|
| Ön yüz lejandı | PONTEFRACT BANK Promise to pay the Bearer ONE GUINEA on Demand here in Bank or Bank of England Note |
| Arka yüz açıklaması | Reverse is blank, with no printed design, lettering, or ornamental elements; the aged paper surface shows fold lines and discolouration consistent with circulation. |
| Arka yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| İmza(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma türü | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Varyantlar | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Yorumlar |
Pontefract Bank was one of dozens of small English country banks that issued their own notes under the terms permitting private note issue before the Bank Charter Act of 1844 gradually ended the practice. A guinea denomination — 21 shillings rather than a round pound — was already an anachronism by 1810, rooted in the old gold coinage that had effectively disappeared from circulation during the Napoleonic Wars. Issuing in guineas rather than pounds was partly traditional, partly a way of signaling gentility in commercial transactions.
Pontefract Bank did not survive the country banking crises of the 1820s.